A Day in KKU Life ~ cg_storm

รู้สึกว่าอะไรๆก็ยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่

ไม่ว่าจะเรื่องวิชาเรียน เรื่องงาน เรื่องสอบ เรื่องเงินทองหนี้สินต่างๆ นานา

คงต้องรอสักพักคงจะเข้าที่เข้าทางอะเนอะ งั้นก็รอต่อไป

 

มาอัพอีกทีเป็นปีเลย ไม่ใช่เพื่อนๆจะคิดว่าอ้อมเลิกเล่นไปแล้วใช่ป่ะเนี่ย

555+ ก็เกือบละ แต่ก็ยังชอบมาอัพรูปไว้ดูเล่นอยู่

ยิ่งตอนนี้กำลังอาลัยอาวรณ์เมืองซีอานอยู๋ด้วย อัพรูปไว้ซะเยอะ

แต่เท่าที่ให้เห็นนั่นแค่ประมาณสองในห้าเองที่จะเอามาอัพ ดูจนตาแฉะไปเลยละกัน อิอิ

รูปสวยๆ มีน้อย เพราะเจ้าตัวเองหน้าตาก็ใช่ว่าจะดี เน้นฮามากกว่า รู้งี้ถ่ายแนวนนี้ดีกว่า

น่าดูกว่าตัวเองเก๊กสวยเยอะเลย 55555+++

 

ต่อจากนี้ก็จะอัพไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหมดละกันนะคะ มาดูมาเม้นท์กันนะ

 

ปีนี้ก็เรียนเป็นชั้นปีสุดท้ายแล้ว...โอ๊ยๆ เร็วเหลือเกิน ยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจเลยนะเนี่ย

ต้องพยายามเก็บเงินไว้ เวลาเตะฝุ่นจะได้ไม่ต้องรบกวนป๊ากับแม่อ่ะนะ อิอิ

ถึงยังไงก็ต้องพยายามหางานหรือหาโอกาสเรียนต่อป.โทหรือแลกเปลี่ยนให้ได้อ่ะนะ

เอาเป็นว่าสู้ๆละกัน รวมทั้งทุกคนที่มาอ่านสเปซหน้านี้ด้วยนะคะ

 

อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะจ๊ะ เป็นห่วงเน้อ

 

คิดถึงจ้ะ

 

อ้อม

ขอโทษเพื่อนๆนะ ที่ไม่ได้มาอัพเลย คิดอยู่นะว่าจะเอาออกไปดีมั้ย

 

แต่นึกๆไป ก็ยังอนากเอาไว้ เผื่ออยากเขียนอะไรที่อยากแบ่งปันเพื่อนๆ ให้ได้รับรู้กัน

 

ทั้งๆที่ความจริงแล้วจะเป็นคนที่ไม่ค่อยบอกอะไรใครเท่าไหร่

 

เพราะคิดว่าบางทีอาจจะไม่อยากฟังกันก็ได้มั้ง

 

ทุกคนคงสบายดีเนอะ ปิดเทอมเนี่ยใครทำอะไรบ้างอ่ะ

 

ว่างๆก็มาเล่ากันหน่อยนะจ๊ะ จะได้รู้ความเป็นไปบ้าง

 

ตอนนี้อ้อมอยู่บ้านกับแม่ที่จ.ราชบุรี

 

ก่อนไปก็คิดนะว่าจะมีร้านเน็ตให้ได้เช็คเมลล์บ้างมั้ย

 

แต่กลับกลายเป็นว่ามาเล่นเกือบทุกวันเลย 555+

 

ตั้งใจจะหางานพิเศษ จะได้เก็บตังค์ไปใช้ตอนเปิดเทอม

 

เป็นเพราะไม่ได้ทำบุญ สวดมนต์ไหว้พระรึเปล่า เลยหางานไม่ได้เลย 555+

 

สงสัยเปิดเทอมต้องหางานให้ได้แล้วล่ะ ไม่งั้นอดตายแน่

 

ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก 555+ คือไม่อยากรบกวนโก๊เอกกับหญิงเอิง(พี่ชายกับพี่สาว)น่ะ (ถ้าเป็นไปได้)

 

ที่หลังทำอะไรต้องวางแผนให้มากกว่านี้ โดยเฉพาะเรื่องตัวเอง เรื่องเรียน และเรื่องงาน

 

เพราะที่ผ่านมาทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง

 

เรื่องเรียนเกรดก็ตก เรื่องเงินก็บริหาร ต้องยืมหญิงเอิง โดยเฉพาะช่วงใกล้ปิดเทอม

 

คราวนนี้คงปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้

 

หวังว่าคงทำได้เนอะ สู้ๆนะหญิงอ้อม

 

หลายคนคงงงเนอะว่าตั้งแต่วันจันทร์ที่ผ่านมาอ้อมไปโกรธใครมา เพราะไม่พูดไม่จาเลย

จริงๆ แล้วไม่ได้ไปโกรธใครมาหรอก แค่ไปผ่าฟันคุดมาแค่นั้นเอง 555+

 

ตอนที่ยังไม่ผ่าก็จินตนาการไว้ซะสูงเลยว่ามันคงน่ากลัวมากๆ

พอเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่เท่าไหร่ เพราะปากเราชา เลยไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่

ผ่านไปประมาณ 45 นาทีก็เสร็จแล้ว แบบว่าเร็วมาก

เดินออกมายังงงๆอยู่เลย จากนั้นก๋รับยา แล้วกลับหอ

 

...พอผ่านไป 2 ชั่วโมง...

 

จากที่คิดว่าเป็นสวรรค์ ก็กลับกลายเป็นนรกทันดา

เพราะว่ามันทรมานมากกกกกก

คือว่าไม่ได้กินข้าวไง จะได้กินยา

แต่ตอนนั้นไม่คิดว่ามันเจ็บอย่างนี้ ก็เลยให้ถึงเวลากินข้าวก่อน

แต่พอหลังจากวันอังคารจนถึงวันนี้ก็ปกติดีแล้ว แต่อาจจะพูดไม่ได้มาเท่าไหร่ กลัวแผลฉีก

ถ้าใครคิดจะผ่าก็ลองถามได้นะ ที่เขียนมาเนี่ยอาจจะไม่พอ

ไม่ใช่ว่ามันไม่ดีนะ เพราะถ้าปล่อยไว้มันจะทรมาน แล้วฟันทั้งหมดก็อาจจะล้มได้

ก็เลยคิดว่าได้เวลาแล้วล่ะเนอะ ทนเจ็บสัก 4-5 วัน แต่ไม่ต้องมาปวดไปตลอดก็ถือว่าดีแล้วล่ะ

ตอนนี้ก็เหลืออีกข้างหนึ่งที่ยังไม่ได้ผ่า ต้องรออีกสักพัก

นับได้ว่าเป็นอะไรที่เจ็บจริงๆ นะ 555+

 

บางทีการผ่าฟันคุดก็ไม่ได้ช่วยให้เราผอมลงเลยนะ กินเยอะเหมือนเดิม 555+

    เมื่อครั้งที่เขียนล่าสุดเมื่อช่วงประกวดน้องใหม่ห่างหายไปไม่ได้เขียนเป็นเวลาหลายเดือน แต่เอารูปมาลงไว้ที่นี่เสียมากกว่า

ความจริงมีเรื่องราวที่อยากเขียนอีกมาก แต่อารมณ์ที่เป็นปัจจัยยหลักไม่พร้อมที่จะสั่งให้เขียน ดังนั้นจึงทำให้การเขียนบันทึกไม่ค่อยราบรื่นเท่าที่ควร

 

     สำนวนการเขียนข้างบนดูทะแม่งๆยังไงไม่รู้แฮะ พอดีว่าอยากลองเขียนโดยใช้ภาษาที่เป็นทางการอีกนิดหน่อย แต่พอลองอ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ค่อยน่าอ่านเท่าไหร่

เคยฝันว่าอยากลองเป็นนักเขียน เขียนนิยายแนวที่ตัวเองชอบสักเรื่อง แล้วก็ลองเอาไปโพสไว้ในเว็บ แต่เพราะไอ้คำว่า"ขีเกียจ"ตัวดีที่ทำให้ไม่มีความรู้สึกอยากจะเขียน

ตอนนี้เลยทำให้อารมณ์ที่อยากเป็นนักเขียนเหลือน้อยเต็มที ไม่เป็นไรหรอกเนอะ ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้เป็นนักเขียน

แต่ก็ดีใจที่เรามีโอกาสได้เขียนหนังสือด้วยมือของตัวเอง ในอีกด้านหนึ่งก็เข้าใจจิตใจของคนที่ไม่สามารถเขียนหนังสือได้ว่าเขารู้สึกอย่างไร

เชื่อนะคะว่าเขาคนนั้นคงอยากจะเขียนอะไรมากมายหลายอย่าง ขอให้สู้ๆเข้าไว้นะคะ ทำในสิ่งที่เราอยากทำและเราสามารถทำได้

ทำให้ชีวิตเรามีความสุข อย่าไปทนกับคำว่า"ทุกข์"อีกเลยเนอะ ยิ้มตอนนี้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้เรามีโอกาสได้ยิ้มก็ยังดี 

 

การได้มีชีวิตอยู่ก็ถือว่าคุ้มมากแล้วล่ะค่ะ...ว่ามั้ย?

 

 

 

 

เอาไว้ว่างๆ มาอัพใหม่ละกันนะคะ แล้วเจอกันใหม่ บ๊ายบาย

 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาที่มข.มีประกวดดาวและเดือนประจำปี '50

อ้อมได้มาทำสต๊าฟอีกครั้งหนึ่ง หลังจากห่างหายไปนาน(ไม่นานเท่าไหร่หรอก)

คราวนี้ก็ได้เจอเพื่อนๆ อีกเช่นเคย คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆ มากเลย ได้เจออย่างนี่ค่อยยังชั่วหน่อย

แล้วที่ดีใจอีกอย่างเห็นไอดอลซาลาเปามาเป็นกรรมการด้วย หน้าเนี่ยเด้งมาเชียว 55+

ถ้าเฟิร์นไม่มาบอกก็ไม่รู้ว่าพี่แกมา เห็นเพื่อนบอกว่าเฟิร์นเดินหาอ้อมตั้งนาน

เดินหาเพื่อมาบอกว่า "พี่ต่อมาน่ะ" ขอบใจจริงๆนะเฟิร์น เป็นเพื่อนที่น่ารักมากๆเลย

แถมยังตั้งใจทำงานด้วย ดีใจจังที่ได้มาทำงานร่วมกัน รวมทั้งเพื่อนๆพี่ที่เหลือด้วยนะคะ ^^

ยังเล่าไม่จบ พอเฟิร์นบอกก็เลยเดินไปหาพี่ คุยได้นิดหน่อยก็รีบไปทำงานต่อ

 

น้องผู้เข้าประกวดตัวจจริงน่ารักกว่าในรูปอีกแน่ะ น้องผู้หญิงผอมจังเลย ยกเว้นน้องนิค 555+

(ถึงตัวใหญ่หน่อยแต่ก็สวยใช่ย่อยน้า รู้มั้ยเวลาหนูไม่ว่าจะแต่งหรือไม่แต่งหน้าหนูก็สวยตลอกเลย

เพียงแต่เวลาถ่ายรูปทำไมมันถ่ายรูปไม่ขึ้นว้า...)

น้องผู้หญิงปีนี้แต่ละคนโดดเด่นมากเลย โดยเฉพาะน้องคณะแพทย์ที่แสดงเปียโน เก่งมั่กมาก

ส่วนน้องผู้ชายชอบน้องแชมป์ คณะทันตะ เป่าแซกเพลง"ภาวนา" เพราะมากๆ เรียกเสียงกรี๊ดไปเต็มๆ

สุดท้ายผลประกาศเดือนคือน้องภูมิ คณะวิศวกรรมศาสตร์ โชว์ร้องเพลงภาษาอังกฤษ แต่เก๊กไปหน่อยอ่ะ

น้องแชมป์เลยได้แค่ที่ 3 แต่ได้รางอื่นเพียบเลย น้องแกดูทะเล้นๆ น่ารักดี

ส่วนดาวไม่ใช่ใคร ก็น้องคณะแพทยฯ ทั้งน่ารักทั้งเก่ง แต่ที่ 2 ที่ 3 ก็น่ารักและเก่งเหมือนกัน

เอาเป็นว่ายินดีด้วยนะคะกับน้องๆที่ได้รางวัล ส่วนที่ไม่ได้ก็ไม่ต้องเสียใจนะคะ ทำดีที่สุดแล้วเนอะ

 

พอจบงานก็ต้องมาเก็บสถานที่ให้เป็นเหมือนเดิม ก็ช่วยยกโต๊ะ แล้วก็กวาดขยะ

อิจฉามอร์มากๆเลย เก็บเงินได้ 40 บาท อ้อมก็เก็บได้เหมือนกัน 2 บาท 50 สตางค์ 555+ (- -")

เสร็จงานก็นัดกันที่องค์การนักศึกษาฯ คุยกันเรื่องนัดหมายต่อ (ลุงธรก็งอแงจะเอาเสื้อ Smallroom

ไม่รู้ว่าได้รึเปล่า หวังว่าคงได้นะลุง) จากนั้นพี่นายกและพี่ๆองค์การนักศึกษาฯ รวมทั้งพี่เลี้ยงน้องใหม่ อีก 12 คน

ก็มีพี่องุ่น พี่พอลล่า มอร์ ต่อ น้ำเต้า เฉย ต้าร์ ดา เฟิร์น อุ๋มอิ๋ม ริว และก็อ้อม

ไปกินข้าวที่ยูเซ็นเตอร์ พี่นายกฯใจป้ำมากๆ ควักให้พันนึงอ่ะ

แต่ก็ไม่ได้กินไรหรอก กินแต่น้ำลูกชิ้นและผลไม้นิดๆหน่อยๆ นอกนั้นก็คุย

แล้วพี่องุ่นก็เป็นคนเริ่มเรื่องผีเป็นคนแรกเลย แถมยังคุยถูกเวลาด้วย ตีหนึ่งกว่าอ่ะ

ทำเอาแต่ละคนกลัวกันใหญ่ ไม่มีใครกล้ากลับหอเลย

ไปๆมาๆเลยเปลี่ยนหัวข้อคุยจนถึงตีห้า ก็เลยแยกย้ายกันกลับหอ

บอกว่าตอนคุยสนุกและมีความสุขมากเลย พอกลับหอแค่นั้นแหละหลับเป็นตาย 555+

ขอบคุณทุกคนที่ได้มาทำงานด้วยกัน และก็ได้พูดคุย(เรื่องผี)ถึงเช้าด้วยกันนะคะ คิดถึงทุกคนนะ

ส่วนคนที่ไม่ได้มาอ้อมก็คิดถึงเสมอ เจอกันอย่าลืมทักนะ

 

**เสียดายไม่มีรูปน้องผู้เข้าประกวด เพราะทางมหา'ลัยยังไม่ได้เอามาลง

 

ป.ล. ได้เสื้อฟรีมาอย่าลืมเอาไปซักล่ะ 555+

 

 

 

และแล้ววันไหว้ครูของปี 2 ก็มาถึง

 

จำได้ว่าวันไหว้ครูตอนปี 1 ก็เขียนเรื่องตอนทำพานไว้นี่แหละ

 

ตอนปี 1 ทำพานเสร็จตอนตี 5

 

ตอนนี้ทำพานเสร็จตอนตีสามกว่า โอ้ เร็วขึ้นเยอะเลย

 

ปีนี้แทบไม่ได้ทำอะไรเลย ออกแนวอู้ 555+

 

เอาแต่เดินไปคุยกับน้องสาขา เฮฮามากมาย สนุกดีอ่ะ

 

เข้าใจเลยนะว่าเวลามีรุ่นน้องมาคุยกับเราด้วยมันดีอย่างนี้นี่เอง

 

แบบว่าเม้าท์กับเพื่อนกับน้องได้เฮฮามากๆ มันส์ดีอ่ะ

 

ให้น้องดูลายมือให้ด้วย ดวงก็กลางๆ ไม่ได้ดีอะไรมากมาย

 

มีหลายอย่างที่ตรงนะ แต่จ้างให้ก็ไม่บอก

 

ก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะเชื่อว่ามันอยู่ที่การกระทำของเรามากกว่า จริงป่ะ?

 

อัพแค่นี้แหละ คิดไม่ออก 555+

 

ไปละ เดี๋ยวอัพใหม่